නික්ම යන්නට මොහොතකට පෙර
වලා උසුලන සැඳෑවා
වසත් සමයක් පුරා ඉසිලූ
හැඟුම් පොදි මෙහි ගෙනාවා

ජීවිතය යනු වසත් සමයක
රඳන්නැති හැඳුනුම්පතයි
හැඟුම් එකිනෙක මිඳී යන්නට
සැඳෑවෙන් අවසර පතයි

හැඟුම්බර වෙන හැඟුම් අතරෙන්
රාත්‍රිය එයි තටු ගසා
කාත් කවුරුත් මාත් මට නැති
ගණඳුරින් මඟ අස අසා

පිනිමුවා ගණඳුර ඉරාලන
මුමුණනා අර තරු ඇසේ
සඳ වතේ උණුහුම දරාගෙන
නැඟ එනා මතකය ඇසේ

සුළඟ යනු සුසුමන්ම විතරද
කවුරු වෙළෙනුද ළය පුරා
වෙන්ව යන කඩඉම් ලකුණු වෙද
වසන්තය පවතින තුරා

සමුගැනීමක් උහුලගන්නෙද
මොන තරම් හැඟුමන් පොදී
වේදනාවම යළි උපද්දන
මතකයන් අතරින් මිදී

එලෙස නොවනා කලෙක මතකය
දුකම පමණකි හදවතේ
මුණගැසීම ම ඉන්ද්‍රජාලික
සිහිනයක පමණක් රැඳේ

ඉන්ද්‍රජාලික නොවන මතකය
ගිගුම් දෙන ඉගැඹුරු ඉමේ
අන්ධකාරය අසල අඩදැණි
වෙම්ද කොයි ලෙස මැදියමේ

මංජුල වෙඩිවර්ධන

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )